Να αποσυρθούν οι κακές πολιτικές!

Σε περίοδο οικονομικής κρίσης, περιμένεις από την κυβέρνηση να στηρίξει την οικονομία της χώρας και να αναθερμάνει την αγορά. Όχι την αγορά γενικά. Αλλά την αγορά της χώρας στην οποία είναι κυβέρνηση. Με μέτρα που ωφελούν το ευρύτερο δυνατό κομμάτι της κοινωνίας.

Η απόσυρση των αυτοκινήτων που ξεκίνησε η προηγούμενη κυβέρνηση δεν ωφελεί την ελληνική κοινωνία. Πολύ απλά, γιατί εμείς δεν παράγουμε αυτοκίνητα. Που σημαίνει ότι δεν έχουμε στρατιές εργαζομένων στην βιομηχανία παραγωγής αυτοκινήτων. Εκεί δηλαδή που πάνε τα λεφτά από την αγορά ενός νέου αυτοκινήτου.

Με την απόσυρση ο Έλληνας φορολογούμενος δίνει λεφτά που, μαζί με τα λεφτά του Έλληνα πολίτη που θα αποσύρει το αμάξι του και θα πάρει ένα καινούριο, θα πάνε στις αυτοκινητοβιομηχανίες της... Γερμανίας. Και σε πολύ λίγους Έλληνες επιχειρηματίες, που ασχολούνται με την εισαγωγή αυτοκινήτων. Σε καμία περίπτωση τα λεφτά αυτά δε θα πάνε στην ελληνική αγορά, δε θα ωφελήσουν την ελληνική κοινωνία. Παρά μόνο την ματαιοδοξία ορισμένων συμπολιτών μας να έχουν ένα ακριβό αμάξι (γιατί τέτοια αγόρασαν σε μεγάλο βαθμό αυτοί που έκαναν απόσυρση) και αυτούς που εισάγουν αμάξια από το εξωτερικό.

Είναι τελείως παράλογο να παίρνεις μέτρα σαν κράτος που βοηθούν την οικονομία άλλων χωρών, τη στιγμή που η δικιά σου οικονομία έχει μεγάλα προβλήματα. Και ειδικά, αφού δε φροντίζεις τουλάχιστον να πάρεις και τα κατάλληλα ανταλλάγματα... Να πω πως αποφασίστηκε να πάνε τα λεφτά του Έλληνα φορολογούμενου στους Γερμανούς, επειδή η Γερμανία συμφώνησε να εκδοθεί Ευρω-ομόλογο, και έτσι η Ελλάδα θα δανειστεί φθηνότερα από ό,τι δανείζεται τώρα, να το καταλάβω. Αλλά έτσι, χωρίς κανένα αντάλλαγμα, να σκορπάς λεφτά για να στηριχτούν οι Γερμανικές επιχειρήσεις, αυτό είναι τελείως ηλίθιο.

Η κοινή λογική λέει πως η απόσυρση πρέπει να σταματήσει. Και η νέα κυβέρνηση φαίνεται πως διαθέτει κοινή λογική. Και σταματά ένα κακό μέτρο.

Αντί όμως να επαινεθεί για αυτό, τα μέσα ενημέρωσης υπερασπίζονται τα συμφέροντα των λίγων εισαγωγέων, ποντάρουν στη ματαιοδοξία των Ελλήνων για ένα πολυτελές αμάξι και καταγγέλλουν την κυβέρνηση για αντιλαϊκή συμπεριφορά.

Αυτές οι ανοησίες πρέπει να σταματήσουν. Η αλήθεια είναι πως αντιλαϊκό είναι να προχωρήσει η απόσυρση και τα λεφτά να φύγουν από την Ελλάδα για τη Γερμανία και τις άλλες χώρες με αυτοκινητοβιομηχανία. Και πως είναι φιλολαϊκό μέτρο η διακοπή της απόσυρσης.

Αν σαν χώρα δε στηριχτούμε στα πραγματικά δεδομένα, αν επιμένουμε να κάνουμε το άσπρο μαύρο, τότε θα καταρρεύσουμε. Και θα απορούμε μετά γιατί καταρρεύσαμε.

ΑΙΣΧΟΣ

Διαβάζω τη συνέντευξη της ιστορικού Ρένας Μόλχο, στην Ελευθεροτυπία.

Στη Θεσσαλονίκη το νούμερο απώλειας των Εβραίων είναι 96%, που είναι 4 μονάδες υψηλότερο και από το Βερολίνο! Δηλαδή μέσα στη "φωλιά του λύκου" ήταν μικρότερο το ποσοστό απώλειας απ' ό,τι εδώ...

Δεν το χωράει ο νους μου. Χειρότεροι οι Έλληνες Χριστιανοί της Θεσσαλονίκης, παρά οι Γερμανοί του Βερολίνου. Αν είναι ποτέ δυνατόν. Τέτοια τέρατα ζούσαν λοιπόν στην Θεσσαλονίκη στον Πόλεμο; Για να κλέψουν τις περιουσίες των Εβραίων δε δίστασαν να συνεργαστούν με τον διάβολο.

Ενώ σε άλλες περιοχές της Ελλάδας οι Εβραίοι προστατεύθηκαν, στη Ζάκυνθο, στην Αθήνα και αλλού, στη Θεσσαλονίκη οι πρόσφυγες της πόλεις θέλησαν να φτιάξουν περιουσίες σε βάρος των Εβραίων συμπολιτών τους.

Οι οποίοι συνεργάτες των Γερμανών είναι σήμερα «τζάκια»;

«Βεβαίως! Είναι στο ελληνικό τζετ σετ!».

Και δεν είναι μόνο η Θεσσαλονίκη. Από κοντά πάνε και τα Γιάννενα.

Αυτά είναι τα χάλια μας. Και δε λέμε να αντιμετωπίσουμε κατάματα τους σκελετούς που κρύβονται στις ντουλάπες μας. Ως πότε θα κλείνουμε τα μάτια;

ΟΧΙ στον φασισμό των τρομοκρατών

Ξαναχτύπησαν χθες. Με τρόπο χυδαίο. Στυγνοί εγκληματίες. "Κείνοι που επράξαν το κακό". Που συνεχίζουν να πράττουν το κακό. Και να χτυπάνε αθώους ανθρώπους. Τυφλωμένοι από το μίσος. Με πετρωμένη την καρδιά.

Χαναχτύπησαν λοιπόν. Χτύπησαν νεαρούς υπαλλήλους του ελληνικού κράτους. Χτύπησαν την ασφάλεια των Ελλήνων πολιτών. Χτύπησαν την ελληνική δημοκρατία.

Είμαι στενοχωρημένος που άνθρωποι τραυματίστηκαν και κινδυνεύει η ζωή τους. Είμαι συγκλονισμένος που αυτό συνέβη στο αστυνομικό τμήμα της περιοχής μου. Νιώθω σαν να παραβιάστηκε η δική μου ζωή. Είμαι αηδιασμένος που μερικοί άνθρωποι κρύβουν μέσα στην καρδιά τους τέτοιο σκοτάδι, τέτοιο τυφλό μίσος. Που έχουν το θράσος να ονομάζουν την κακία τους αγώνα δικαιοσύνης.

Πάντα έτσι δεν έκαναν οι φασίστες; Όταν οι απόψεις τους μπαίνουν στο περιθώριο, αυτοί βγάζουν τα όπλα και προσπαθούν να τις επιβάλλουν στην κοινωνία δια του φόβου.

Δυστυχώς, η διάλυση της αντιτρομοκρατικής τα προηγούμενα χρόνια μας κληροδότησε μια νέα μορφή ελληνικής τρομοκρατίας. Μια σκληρή μαφία που θέλει να σκοτώσει τυφλωμένη από μίσος. Που θέλει να γκρεμίσει αυτά που χτίζουμε.

Ελπίζω η αντιτρομοκρατική να ανασυγκροτηθεί. Ελπίζω οι εγκληματίες αυτοί να συλληφθούν και να κλειστούν στη φυλακή. Ελπίζω να υπάρξει ξανά μια μέρα που η δημοκρατία μας να μην απειλείται και να μην τραυματίζεται από κανέναν.

Το Εγώ και το Εμείς

Διάβαζα τις προάλλες για μια ρύθμιση που ουσιαστικά "βόλευε" συνεργάτες του πρώην Πρωθυπουργού και άλλων κορυφαίων της Νέας Δημοκρατίας, δίνοντάς τους το δικαίωμα να γίνουν μόνιμοι υπάλληλοι της Βουλής. Η ρύθμιση πέρασε λίγο πριν τις εκλογές, σε μια τελευταία προσπάθεια βολέματος ημετέρων.

Αυτό είναι ενδεικτικό του τρόπου με τον οποίο λειτουργεί η ελληνική κοινωνία. Αυτό που ενδιαφέρει πολλούς πατριώτες μας είναι το προσωπικό του βόλεμα. Δεν καταλαβαίνουν όμως πως αυτή η νοοτροπία οδηγεί σε μεγάλα προβλήματα το Κράτος. Και πως τα προβλήματα του Κράτους μας επηρεάζουν αρνητικά όλους μας.

Για να το πω αλλιώς, το όφελος που κερδίζει κάποιος με το προσωπικό του βόλεμα, έρχεται με ένα μεγάλο κόστος, κόστος που δεν πληρώνουν μόνο οι άλλοι, αλλά και ο ίδιος. Το να ζεις σε ένα κράτος που έχει τόσα προβλήματα δεν είναι κάτι που πρέπει να μας αφήνει αδιάφορους.

Μπορούμε να φτάσουμε σε μια κατάσταση που ο πολίτης οικειοθελώς θα παραιτείται από προσπάθειες "βολέματος" για να ωφελήσει έτσι το κράτος; Ή, για να το πω πιο γλαφυρά, θα δεχόσασταν να χάνατε το επιπλέον κέρδος που προσπαθείτε να εξασφαλίσετε με το βόλεμα, αν, σε αντάλλαγμα, ζούσατε σε μια δυτική χώρα όπως είναι η Ολλανδία ή η Δανία;

Ουσιαστικά, για αυτό το πράγμα μιλάμε. Ένα κράτος που δεν επιβαρύνεται από τη διευθέτηση ατομικών εξυπηρετήσεων σε βάρος της κοινωνίας, είναι ένα κράτος που μπορεί να λειτουργήσει εύρυθμα, που μπορεί να σεβαστεί τον πολίτη, που μπορεί να δώσει βάρος στην ανάπτυξη και την πρόοδο.

Άσε που όλα αυτά είναι προϋποθέσεις για την οικονομική ανάπτυξη των πολιτών. Δηλαδή με τον τρόπο αυτό, πέρα από κοινωνική ανάπτυξη έχουμε και οικονομική ανάπτυξη, αυτό δηλαδή που υποτίθεται ότι προσπαθούν να πετύχουν κάποιοι σε ατομικό επίπεδο με το "βόλεμα".

Μόνο αν κατανοήσουμε βαθιά πως το συμφέρον του εμείς ωφελεί και το εγώ και μάλιστα περισσότερο από την προσπάθεια για βόλεμα του εγώ θα μπορέσουμε να ξεφύγουμε από την νοοτροπία παρακμής που έχουμε ως κοινωνία.

Βάσεις Εισαγωγής στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση

Όταν πέρασα στην Ιατρική της Αθήνας το 2002, η βάση εισαγωγής ήταν δεκαοκτώ οκτακόσια. Τώρα έχει φτάσει δεκαεννιά τριακόσια. Τι έχει συμβεί;

Η μείωση των εισακτέων που έκανε η προηγούμενη κυβέρνηση, θα μπορούσε να πει κάποιος, οδήγησε στην άνοδο των βάσεων. Ως ένα βαθμό αυτό είναι σωστό. Πράγματι, αν μπαίνουν λιγότεροι υποψήφιοι σε μια σχολή, η βάση ανεβαίνει. Αλλά τα στοιχεία δείχνουν ότι άνοδος των βάσεων αυτού του επιπέδου δε δικαιολογείται από την μείωση του αριθμού των εισακτέων. Με άλλα λόγια, κάτι άλλο συνέβη.

Τα τελευταία χρόνια κυρίαρχο θέμα της δημόσιας ζωής ήταν η διενέργεια εκλογών. Από την αρχή που βγήκε η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, τα κανάλια συνέχεια συζητούσαν για εκλογές, είτε αυτές ήταν Ευρωεκλογές, είτε ήταν, πιο συχνά, πρόωρες Εθνικές. Όταν λοιπόν σκέφτεσαι για πρόωρες εκλογές το καλοκαίρι ή τον Σεπτέμβρη, δε σε συμφέρει να μπουν δύσκολα θέματα στις Πανελλαδικές τον Ιούνη.

Ούτε σε συμφέρει μια αναστάτωση που θα προκαλούταν από χαμηλές βαθμολογίες όταν κύρια έγνοια σου είναι η δημοφιλία σου στις δημοσκοπήσεις, μια δημοφιλία που μίκραινε εξαιτίας σκανδάλων και κυβερνητικών αδρανειών.

Αν δει κανείς την επικαιρότητα την περίοδο των Πανελλαδικών Εξετάσεων τα τελευταία χρόνια, θα διαπιστώσει πως υπήρξε σαφής συσχέτιση μεταξύ των εύκολων θεμάτων στις εξετάσεις (άρα και των υψηλών βάσεων) και των συγκυριακών πολιτικών συσχετισμών.

Για να το πω διαφορετικά, φαίνεται πως υπήρξε κεντρική πολιτική γραμμή για εύκολα θέματα στις εξετάσεις, γεγονός που οδήγησε στις πολύ υψηλές βάσεις που όλοι ξέρουμε.

Εντελώς πρακτικά, αυτό σημαίνει δύο πράγματα. Πρώτον, τα παιδιά έχουν μια ψεύτικη εικόνα των δυνατοτήτων τους. Όταν γράφουν υψηλές βαθμολογίες επειδή τα θέματα ήταν εύκολα, τους δημιουργείται μια στρεβλή εικόνα για το σχολείο και για τον εαυτό τους.

Και δεύτερον, όσο υψηλότερες είναι οι βάσεις, τόσο πιο εύκολο είναι μια ατυχία να παίξει καθοριστικό ρόλο στο τελικό αποτέλεσμα και τόσο λιγότερο αξιοκρατικό γίνεται το σύστημα. Με την κατάργηση των εξετάσεων στην Β' Λυκείου και τη μείωση των εξεταστέων μαθημάτων, αυτό που κατάφεραν είναι τα παιδιά να πηγαίνουν χωρίς καμία προηγούμενη εμπειρία στις τελικές εξετάσεις, και η εισαγωγή τους στο Πανεπιστήμιο (και άρα και το μέλλον τους) να εξαρτάται από το πόσο τυχεροί θα σταθούν και όχι από το πόσο προετοιμασμένοι και ικανοί είναι.

Ένας σοβαρός και υπεύθυνος πολιτικός

Συνέντευξη Χρυσοχοΐδη from tv xoris sinora on Vimeo.

Θυμάμαι τον νεαρό Μιχάλη Χρυσοχοΐδη να αναλαμβάνει το Υπουργείο Δημοσίας Τάξης. Μέχρι τότε, οι υπουργοί άλλαζαν πολύ γρήγορα. Πρώτη μου σκέψη ήταν πως δε θα παραμείνει για πολύ υπουργός και πως ήταν κρίμα για έναν νέο πολιτικό να αναλάβει ένα υπουργείο - ωρολογιακή βόμβα.

Οι μήνες περνούσαν και ο νέος υπουργός δούλευε με σοβαρότητα και υπευθυνότητα. Όχι μόνο κατάφερε να παραμείνει στο δύσκολο αυτό υπουργείο, αλλά κατάφερε να πετύχει έναν θρίαμβο, με την εξάρθρωση της τρομοκρατίας στη χώρα. Ο νεαρός πολιτικός αποδείχτηκε μια εμπνευσμένη επιλογή του Πρωθυπουργού. Ένας μεθοδικός και σοβαρός υπουργός, ο οποίος κατάφερε κάτι που φάνταζε αδύνατο. Διέλυσε τις οργανώσεις που τρομοκράτησαν την Ελλάδα στη Μεταπολίτευση, την 17 Νοέμβρη και τον ΕΛΑ.

Ο Μιχάλης Χρυσοχοΐδης έγραψε καλές σελίδες στην ελληνική ιστορία. Όταν παρέδωσε το Υπουργείο στη νέα κυβέρνηση, ήταν ένας υπουργός - φαινόμενο, που είχε θέσει τα θεμέλια για μια σύγχρονη Ελλάδα στον τομέα της ασφάλειας, και είχε εξασφαλίσει την ασφάλεια ενός μοναδικού γεγονότος, των Ολυμπιακών Αγώνων, που είχε στρέψει τα βλέμματα όλου του Πλανήτη στη χώρα μας.

Τα χρόνια που ακολούθησαν οι επιτυχίες του Χρυσοχοΐδη δεν αξιοποιήθηκαν. Η κατάσταση πήγε από το κακό στο χειρότερο, μέχρι που το ΠαΣοΚ αναδεικνύεται κυβέρνηση και ο Γ. Παπανδρέου ξαναδίνει στον Χρυσοχοΐδη το δύσκολο αυτό έργο. Και αυτός ρίχνεται πάλι στη σκληρή δουλειά, με σκοπό να ξαναδώσει την ασφάλεια στους πολίτες.

Από την αντιμετώπιση της εγκληματικότητας μέχρι την προστασία των δασών, ο έμπειρος υπουργός έχει ένα δύσκολο έργο να επιτελέσει. Αλλά είμαι βέβαιος πως αν υπάρχει κάποιος που να μπορεί να τα καταφέρει, αυτός είναι ο Μιχάλης Χρυσοχοΐδης. Γιατί έχει δείξει πως δουλεύει με σοβαρότητα και επαγγελματισμό. Και πως μπορεί να αλλάξει τις νοοτροπίες ώστε και τα στελέχη και οι υπάλληλοι του Υπουργείου του να δουλεύουν με σοβαρότητα και επαγγελματισμό. Μακρυά από τις φαιδρότητες και τις αδράνειες του παρελθόντος. Για μια χώρα που βάζει πραγματικά πρώτα τον Πολίτη.

Όχι στους συμβιβασμούς!

Η κυβέρνηση αποφάσισε να καταργήσει τα stage για το δημόσιο. Όπως είχαν δεσμευτεί προεκλογικά. Και παρά το κλίμα που προσπαθούσαν να φτιάξουν δημοσιογράφοι και κόμματα υπέρ της ανομίας των stage. Βρίσκω εξαιρετικά θετικό ότι ο Παπανδρέου δε συμβιβάστηκε στο θέμα αυτό και εξηγούμαι αμέσως.

Με τα stage "βολεύτηκαν" στο δημόσιο ψηφοφόροι χωρίς προσόντα, τη στιγμή που η ανεργία έχει χτυπήσει κόκκινο στην κοινωνία. Και η κυβέρνηση τους κρατούσε ομήρους, ανανεώνοντας τις συμβάσεις τους, χωρίς να τους προσφέρει διέξοδο για το μέλλον, πέρα από ένα "παράθυρο" για μονιμοποίηση στο δημόσιο παρακάμπτοντας ουσιαστικά το ΑΣΕΠ.

Με λίγα λόγια, πρόκειται για μια εξευτελιστική πρακτική. Και αν θέλουμε να φτιάξουμε μια μοντέρνα Ελλάδα, τα stage είναι ένα από τα πράγματα που θα πρέπει να αλλάξουν.

Τι συνέβη τις προηγούμενες ημέρες; Μια ετερογενής ομάδα ανθρώπων αντέδρασε απέναντι στην ξεκάθαρη προεκλογική δέσμευση του Παπανδρέου να καταργηθούν τα stage. Από το ΚΚΕ, μέχρι τον Αντώνη Σαμαρά, οι δυνάμεις που συντηρούν την παρακμή διαφώνησαν με τον Παπανδρέου. Ήταν μια κρίσιμη στιγμή για την κυβέρνηση. Ένα τεστ. Θα είναι μια κυβέρνηση αρχών, μια κυβέρνηση αλλαγής, ή θα συμβιβαστεί με τις δυνάμεις της παρακμής;

Ευτυχώς το βάρος δεν έπεσε στον αρμόδιο Υπουργό. Αλλά υπήρξε συζήτηση συλλογική από πολλούς υπουργούς, υπό τον Πρωθυπουργό και τον Αντιπρόεδρο της Κυβέρνησης. Και δεν έγινε συμβιβασμός. Η κυβέρνηση τήρησε την προεκλογική της υπόσχεση. Λειτούργησε ως πραγματική κυβέρνηση.

Και αυτό πρέπει να γίνει αντιληπτό. Τη χώρα την κυβερνά ο Γεώργιος Παπανδρέου, με την ισχυρή εντολή που έλαβε από τον Ελληνικό λαό επί συγκεκριμένων θέσεων. Και όχι το ΚΚΕ. Ούτε η κ. Μπακογιάννη. Ούτε οι δημοσιογράφοι.

Δεν έχουμε περιθώρια για συμβιβασμούς με αυτά που μας κρατάνε πίσω. Είναι καιρός οι δημιουργικές δυνάμεις της κοινωνίας να απελευθερωθούν. Και να λειτουργήσουμε ως μοντέρνο κράτος. Ο δρόμος είναι μακρύς. Αλλά η αρχή έγινε.