Χωρίς ήθος

Η Δεξιά, και σε αυτές τις εκλογές, αποφάσισε να χρησιμοποιήσει μεθόδους που στερούνται ήθους για να κερδίσει ψηφοφόρους.

Θα αναφερθώ σε μερικά παραδείγματα.

Παράδειγμα πρώτο. Γνωρίζετε όλοι τον τρόπο με τον οποίο διαλύθηκε το ΛΑΟΣ. Δε χρειάζεται να πω περισσότερα.

Παράδειγμα δεύτερο. Διοχετεύεται μέσω του Τύπου η πληροφορία ότι οι εκλογές είναι ντέρμπι, σε μια προσπάθεια να σμικρυνθεί το ποσοστό του ΠΑΣΟΚ. Ο εκφοβισμός του μετριοπαθούς ψηφοφόρου χρησιμοποιείται ως τρόπος αύξησης των ποσοστών του κόμματος.

Παράδειγμα τρίτο. Γίνεται συστηματική προσπάθεια σπίλωσης του Θάνου Τζήμερου, με σκοπό να έρθουν οι δεξιών πεποιθήσεων ψηφοφόροι του πίσω το δεξιό κόμμα.

Παράδειγμα τέταρτο. Συκοφαντείται ο ΣΥΡΙΖΑ, μέσα από τα περιστατικά των "Τούρκων" υποψηφίων στη Θράκη, ή του εθνικοσοσιαλιστή που καλεί σε αντάρτικο πόλεων, κλπ.

Η παράταξη που ξεκίνησε τον αντιμνημονιακό αγώνα, που πρωτοστάτησε και οργάνωσε τα κινήματα των Αγανακτισμένων για να πέσει ο Παπανδρέου και το ΠΑΣΟΚ, τώρα αυτοπαρουσιάζεται ως ο εγγυητής της Ευρωπαϊκής ταυτότητας της χώρας. Οι μαφιόζοι ως σωτήρες.

Η ουσία του Ελληνικού Ζητήματος

Ας μιλήσουμε για τα κόμματα... (8)

Πέρα από τα επτά κόμματα που είναι στη Βουλή, αγωνίζεται για να μπει και ένας συνασπισμός κομμάτων, η Δημιουργία Ξανά, με πρόταγμα την κοινή λογική, την απέχθεια για τον κομματισμό και την μεταρρύθμιση.

Παρακολουθώντας όλο και περισσότερες συνεντεύξεις του Θάνου Τζήμερου, του ιδρυτή και προέδρου της Δημιουργίας Ξανά, πείθομαι συνεχώς για την ποιότητα του εγχειρήματος, για την σωστή κατεύθυνση του προγράμματος και για τον ενθουσιασμό των συμμετεχόντων. Συμμερίζομαι, εν μέρει, αυτόν τον ενθουσιασμό. Θέλω η Ελλάδα να αλλάξει και θέλω να είμαστε εμείς οι Έλληνες αυτοί που θα την αλλάξουμε. Θα στήριζα λοιπόν ανεπιφύλακτα Δημιουργία Ξανά, αν δεν είχα τον εξής προβληματισμό.

Καταρχάς, είναι αμφίβολο αν θα συγκεντρώσει το 3% για να μπει στη Βουλή. Στις προηγούμενες εκλογές τα είχε πάει αρκετά καλά και αν αθροίζαμε τα ποσοστά της με αυτά της Δράσης με την οποία συνασπίστηκε, θα ήταν αρκετό για να είναι βέβαιη η είσοδος στο Κοινοβούλιο. Όμως, όπως γνωρίζει καθένας που ασχολείται με τα πολιτικά τα ποσοστά δε γίνεται να αθροιστούν.

Οι εκλογές αυτές γίνονται σε συνθήκες πόλωσης. Αυτό από μόνο του είναι αρκετό για να συμπιέσει τα μικρά κόμματα. Πέρα από αυτό, το αμφίρροπο της αναμέτρησης οδηγεί πολλούς μετριοπαθείς ψηφοφόρους στην Νέα Δημοκρατία, για να αποφευχθεί μια νίκη του ΣΥΡΙΖΑ. Αλλά και πολλοί νεοδημοκράτες επιστρέφουν στην Νέα Δημοκρατία. Είναι χαρακτηριστικό ότι η αρχηγός ενός μικρού κόμματος κατεβαίνει με τη Νέα Δημοκρατία και ανέστειλε τη λειτουργία του κόμματός της. Άρα και οι ψηφοφόροι της Δημιουργίας Ξανά δε θα μείνουν ανεπηρέαστοι. Ακόμα, οι διαφωνίες σχετικά με τη συνεργασία με τη Δράση αλλά και οι εσωκομματικές έριδες που προέκυψαν συρρικνώνουν την εκλογική βάση του κόμματος.

Πέρα από αυτό, αν υποθέσουμε πως τα καταφέρνει να μπει στη Βουλή, θα συνεργαστεί με τη Νέα Δημοκρατία αν αυτή έρθει πρώτη. Αλλά τι θα συμβεί αν έρθει πρώτος ο ΣΥΡΙΖΑ; Σε αυτή την περίπτωση κατά πάσα πιθανότητα η συνεργασία δε θα είναι δυνατή. Οπότε ποια θα είναι η συνεισφορά της Δημιουργίας Ξανά στον τόπο; Θα πρέπει να περιοριστεί σε επίπεδο λόγου και δε θα μπορέσει να επιδράσει μέσω της ασκούμενης κυβερνητικής πολιτικής στη ζωή μας.

Μοιάζει, σε αυτή την περίπτωση, χαμένη η ψήφος. Αλλά, θα πει κανείς, με αυτό το σκεπτικό χαμένη θα είναι και μια ψήφος στο ΠΑΣΟΚ ή τη Νέα Δημοκρατία. Ενδεχομένως και να είναι έτσι. Από τη στιγμή που μόνο με τη ΔΗΜΑΡ θα μπορούσε να τα βρει ο ΣΥΡΙΖΑ -εκτός και αν τελευταία στιγμή η ΔΗΜΑΡ αποφύγει πάλι να κυβερνήσει!- μόνο ψήφος σε αυτή θα μπορούσε να έχει κάποια επίδραση στην κυβερνητική πολιτική.

Όπως βλέπετε, αντί για εκλογές, καταντήσαμε να παίζουμε σκάκι... Όπως και να έχει, επιθυμώ την είσοδο της Δημιουργίας Ξανά στη Βουλή. Είμαι με τους μεταρρυθμιστές. Πρέπει να πάμε μπροστά.

Ας μιλήσουμε για τα κόμματα... (7)

Διάβαζα το πρόγραμμα της ΔΗΜΑΡ. Μου θύμισε σε πολλά το πρόγραμμα του ΠΑΣΟΚ του Γιώργου Παπανδρέου πριν από μερικά χρόνια. Ενώ είχα ενθουσιαστεί με το πρόγραμμα του Γιώργου, δεν ενθουσιάζομαι όταν βλέπω τα ίδια πράγματα στη ΔΗΜΑΡ. Γιατί;

Η εντύπωση που μου έχει δώσει ο Φώτης Κουβέλης είναι πως θέλει να υπερασπιστεί το status quo. Λέει πράγματα για να είναι ευχάριστος αλλά δε γίνεται να τα λες και δεξιά και αριστερά, και μεταρρυθμιστικά και συντηρητικά, και προοδευτικά και μετριοπαθή. Μου δίνει την εντύπωση ότι δεν πιστεύει αυτά που λέει και χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η απόφαση του να πάμε σε νέες εκλογές ενώ θα μπορούσε να σχηματίσει κυβέρνηση με το ΠΑΣΟΚ και τη Νέα Δημοκρατία, κυβέρνηση στην οποία θα μπορούσε να επιβάλει τους όρους του ως ρυθμιστής της νέας διακυβέρνησης και να οδηγηθούμε σε κεντροαριστερή κυβέρνηση με την αποδοχή της Νέας Δημοκρατίας.

Κάποιος που πιστεύει αυτά που λέει, όταν του δίνεται η ευκαιρία τα κάνει πράξη. Και στον Κουβέλη δόθηκε ήδη δυο φορές η ευκαιρία. Σας θυμίζω πως όταν ο Παπαδήμος του τηλεφώνησε και του ζήτησε να συμμετέχει στην κυβέρνησή του το 2011, ο Κουβέλης αρνήθηκε πριν καν ενημερώσει το κόμμα του ότι τους έγινε αυτή η πρόταση. Προφανώς φοβήθηκε πως τα αρμόδια όργανα μπορεί να αποφάσιζαν τη συμμετοχή της ΔΗΜΑΡ στην κυβέρνηση.

Όπως και να έχει, η κεντροαριστερά στην Ελλάδα δεν μπορεί να εκπροσωπηθεί από τον Κουβέλη.

Το μεγάλο καλό είναι πως εκεί που κατέβηκε στις εκλογές αντιμνημονιακά, τώρα στηρίζει το Μνημόνιο ως τον σίγουρο δρόμο που θα μας κρατήσει εντός Ευρώπης. Αυτή η αλλαγή είναι εξαιρετικά σημαντική. Η ΔΗΜΑΡ είναι πια απερίφραστα μνημονιακή και σταμάτησε τα "ήξεις αφήξεις". Αυτό μπορεί να βοηθήσει τη χώρα σε περίπτωση που ΔΗΜΑΡ και ΣΥΡΙΖΑ θα συγκυβερνήσουν. Θα μπορεί ο ακραίος λόγος του ΣΥΡΙΖΑ να συγκρατηθεί από μια φωνή λογικής και να ασκηθεί βέτο σε αποφάσεις που οδηγούν στην έξοδο από το Ευρώ.

Σε μερικές εβδομάδες θα ξέρουμε τι θα συμβεί...

Ας μιλήσουμε για τα κόμματα... (6)

Πόσο υποτιμητικό για την Δημοκρατική Αριστερά να υπολείπεται σε ψήφους της Χρυσής Αυγής... Και παρόλα αυτά, να καλείται να παίξει ρυθμιστικό ρόλο στον σχηματισμό κυβέρνησης και να αρνείται επειδή δε συμμετέχει ο ΣΥΡΙΖΑ!

Για τη Χρυσή Αυγή έχουν γραφτεί πολλά. Ο λαϊκισμός που φούντωσε τα τελευταία χρόνια, αυτός που καλλιεργούσε συνθηματολογία εμφυλίου πολέμου στις συνειδήσεις των πολιτών, συνέβαλε αναμφίβολα και στην είσοδο της Χρυσής Αυγής στην Βουλή.

Είναι αρκετά ενδιαφέρον το ζήτημα του αν έκανε καλά το πολιτικό σύστημα που άφησε τους νεοναζί να έχουν το δικό τους πολιτικό μόρφωμα όλα αυτά τα χρόνια. Είναι γνωστή η στάση της Νέας Δημοκρατίας απέναντι στην ελληνική ακροδεξιά. Μετά την αποκατάσταση της Δημοκρατίας η Νέα Δημοκρατία την φοβόταν. Αργότερα, την χρησιμοποίησε για ψηφοθηρικούς λόγους. Από ό,τι φαίνεται έχει ξεφύγει από τον έλεγχό της, αν και δεν μπορούμε να ξέρουμε τι υπόγειες σχέσεις έχουν αναπτυχθεί ανάμεσα στις ακροδεξιές ομάδες και την δεξιά.

Προσωπικά θεωρώ πως βίαιες ομάδες πρέπει να απαγορεύονται, και όχι να μπορούν και φτιάχνουν και πολιτικά κόμματα.

Περισσότερο όμως από την ύπαρξη της Χρυσής Αυγής με ενοχλεί η νοοτροπία πολλών ανθρώπων από τον κόσμο που την ψήφισε. Η έλλειψη δημοκρατικής συνείδησης με βρίσκει τελείως αντίθετο. Δεν μπορούμε να ισοπεδώνουμε το αξιακό σύστημα της δημοκρατίας επειδή αισθανόμαστε αγανάκτηση, ή επειδή πληττόμαστε από την οικονομική κρίση ή από το μεταναστευτικό πρόβλημα.

Ας μιλήσουμε για τα κόμματα... (5)

ΚΚΕ.

Για την κομμουνιστογενή Αριστερά τα έχουμε πει πολλές φορές στο blog.

Με εκφραστές το ΚΚΕ, τον ΣΥΡΙΖΑ, την ΑΝΤΑΡΣΥΑ, το ΚΚΕ μ-λ, αλλά και κομμάτι της ΔΗΜΑΡ, οι κομμουνιστές λένε τα ίδια κάθε φορά.

Η πολιτική τους ανάλυση είναι καθυστερημένη, με την έννοια ότι έχουν μείνει στον δέκατο ένατο αιώνα, καθιστώντας τους, μετά τους Ορθοδόξους, το πιο υπανάπτυκτο κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας. Άντε να αντιμετωπίσεις προβλήματα του 2012 με αναλύσεις του 1860!

Η ιδεολογία και η συμπεριφορά τους είναι βαθιά αντιδημοκρατική. Δε συμμετέχουν ουσιαστικά στις πολιτικές διεργασίες, αφού μονίμως λένε όχι σε όλα, με κλασσικό παράδειγμα την άρνηση συμμετοχής στις συνομιλίες σχηματισμού κυβέρνησης. Πέρα από αυτό, όπως όλοι οι δογματικοί, θεωρούν πως κατέχουν την απόλυτη Αλήθεια και πως για αυτό μόνον εκείνοι είναι οι γνήσιοι εκπρόσωποι του λαού και μόνον οι δικές τους αποφάσεις πρέπει να έχουν τον χαρακτήρα υποχρεωτικού νόμου.

Αν τους δοθεί η ευκαιρία να εφαρμόσουν την πολιτική τους, θα οδηγηθούμε με μαθηματική ακρίβεια στην αφρικανοποίηση.

Ας μιλήσουμε για τα κόμματα... (4)

Πού να πάμε τώρα; Ανεξάρτητους Έλληνες; Δεν έχω όρεξη.

Εκπροσωπούν το περισσότερο λαϊκίστικο κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας. Θεωρίες συνωμοσίας, ψεύτικες κατηγορίες απέναντι στους πολιτικούς τους αντιπάλους, ένα αυτοπαραμύθιασμα του λαού χωρίς όρια, ένας τσαμπουκάς και ένας άμετρος εθνικισμός.

Γνήσιοι εκφραστές του αντιμνημονιακού μετώπου, ενός μετώπου το οποίο δημιουργήθηκε όταν ο Σαμαράς επέλεξε την επίθεση στο ΠΑΣΟΚ προσδοκώντας σε κομματικά οφέλη αντί να συμβάλλει στην εθνική ομοψυχία. Δεν έβαλε πλάτη ο Σαμαράς όταν έπρεπε και μετά που αναγκάστηκε να κάνει την "κωλοτούμπα" του γύρισε η στάση του μπούμερανγκ στο πρόσωπο του Καμμένου. Η Νέα Δημοκρατία διαλύθηκε εξαιτίας της δημαγωγίας. Οι Ανεξάρτητοι Έλληνες είναι προϊόν αυτής της διάλυσης.

Για να πούμε και ένα θετικό, φάνηκε πως και αυτοί ήταν έτοιμοι για κωλοτούμπα όταν μετά τις εκλογές ενεχείρισαν έγγραφο θέσεων στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας με το οποίο έθεταν όρους για έναν συμβιβασμό στην ασκούμενη οικονομική πολιτική ώστε να αποφύγουμε την χρεωκοπία, την κατάρρευση των τραπεζών και την έξοδο από την Ευρώπη. Αλλά το περιθώριο ελιγμών τους περιορίστηκε δραματικά όταν η Νέα Δημοκρατία αποφάσισε να διαρρεύσει το απόρρητο έγγραφο κάνοντας άλλο ένα μικροπολιτικό παιχνίδι που θα το βρούμε οι Έλληνες μπροστά μας.

Δεν έχω κοινά με την Ελλάδα που νομίζει ότι "μας ψεκάζουν", με την Ελλάδα που νομίζει ότι βρισκόμαστε πάνω σε αστείρευτα κοιτάσματα πετρελαίου που θα μας κάνουν εν μία νυκτί, ή τέλος πάντων σε κανέναν μήνα, σεΐχηδες, με την Ελλάδα που νομίζει ότι ο Παπανδρέου εξυπηρετούσε οικονομικά συμφέροντα ή βρισκόταν πίσω από τη δεκαεφτά Νοέμβρη. Αυτή η Ελλάδα εκπροσωπείται ωραιότατα από έναν πρώην υπουργό του Καραμανλή που πολιτεύτηκε όπως πολιτεύτηκε και τώρα πετάει στο Κοινοβούλιο και τα τηλεοπτικά παράθυρα εθνικοπατριωτικές κορώνες. Α, και στο twitter.

Από ό,τι φαίνεται, το δεξιό κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας βρήκε στους Ανεξάρτητους Έλληνες ένα αποκούμπι. Αυτοί που έχουν περισσότερο αριστερό outlook, βρίσκουν στέγη στον ΣΥΡΙΖΑ. Με πολλά πήγαινε-έλα μεταξύ τους. Καθώς ο κοινός καταγγελτικός λόγος υπερτερεί των παραδοσιακών διακρίσεων σε δεξιά και αριστερά.